رباعی شمارهٔ ۱۷۰۰
اندازهٔ متن
ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
گوئی که برو در شب و پیغام کنی
گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست کرا نام کنی
۲ بیت
ای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنی
گوئی که برو در شب و پیغام کنی
گر من بروم تو با که آرام کنی
همنام من ای دوست کرا نام کنی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی