رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳
اندازهٔ متن
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی
۲ بیت
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی