رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵
اندازهٔ متن
ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
نتوان دل خود را به خطا گم کردن
ترسم که تو ترکی و به ترکی گوئی
۲ بیت
ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی
نتوان دل خود را به خطا گم کردن
ترسم که تو ترکی و به ترکی گوئی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی