ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
رباعی شمارهٔ ۱۷۱۶
اندازهٔ متن
ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
وی چون شکر شگرف در حلوائی
زان میترسم که بَد رَگ و بَد رائی
در مغز تو افکنَد دگر سودائی
۲ بیت
منبع: ویکیدرج
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.