رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷
اندازهٔ متن
ای دوست ز من طمع مکن غمخواری
جز مستی و جز شنگی و جز خماری
ما را چو خدا برای این آوردست
خصم خردیم و دشمن هشیاری
۲ بیت
ای دوست ز من طمع مکن غمخواری
جز مستی و جز شنگی و جز خماری
ما را چو خدا برای این آوردست
خصم خردیم و دشمن هشیاری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی