رباعی شمارهٔ ۱۷۵۳
اندازهٔ متن
ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
ابروی کمان و تیر مژگان داری
خورشید جبین و چهرهٔ همچون ماه
می گون لبی و چشم چو مستان داری
۲ بیت
ای گوی زنخ زلف چو چوگان داری
ابروی کمان و تیر مژگان داری
خورشید جبین و چهرهٔ همچون ماه
می گون لبی و چشم چو مستان داری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی