رباعی شمارهٔ ۱۷۵۴
اندازهٔ متن
ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
از روشنی روی بت من دوری
وی نرگس اگرچه تازه و مخموری
رو چشم بتم ندیدهای معذوری
۲ بیت
ای ماه اگرچه روشن و پرنوری
از روشنی روی بت من دوری
وی نرگس اگرچه تازه و مخموری
رو چشم بتم ندیدهای معذوری
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی