رباعی شمارهٔ ۱۷۸۶
اندازهٔ متن
تو میخندی بهانهای یافتهای
در خانهٔ خود دام و دغل بافتهای
ای چشم فراز کرده چون مظلومان
در حیله و مکر موی بشکافتهای
۲ بیت
تو میخندی بهانهای یافتهای
در خانهٔ خود دام و دغل بافتهای
ای چشم فراز کرده چون مظلومان
در حیله و مکر موی بشکافتهای
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی