رباعی شمارهٔ ۱۷۸۷
اندازهٔ متن
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
امروز مرا خنده فرو میگیرد
تا در دهنم چه خندهها کاشتهای
۲ بیت
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
امروز مرا خنده فرو میگیرد
تا در دهنم چه خندهها کاشتهای
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی