رباعی شمارهٔ ۱۸۱۷
اندازهٔ متن
تا هشیاری به طعم مستی نرسی
تا تن ندهی به جان پرستی نرسی
تا در غم عشق دوست چون آتش و آب
از خود نشوی نیست به هستی نرسی
۲ بیت
تا هشیاری به طعم مستی نرسی
تا تن ندهی به جان پرستی نرسی
تا در غم عشق دوست چون آتش و آب
از خود نشوی نیست به هستی نرسی
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی