جلال الدین محمد مولوی

نفسی بهوی الحبیب فارت

غزل شمارهٔ ۵۱۸

مولانا، دیوان شمس، غزلیات

اندازهٔ متن۲

نفسی بهوی الحبیب فارت

لما رات الکوس دارت

مدت یدها الی رحیق

و النفس بنوره استنارت

لما شربته نفس و ترا

خفت و تصاعدت و طارت

لاقت قمرا اذا تجلی

الشمس من الحیا توارت

جادت بالروح حین لاقت

لا التفتت و لا استشارت

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یا وَلی نِعمَتی وَ سُلطانی

غزل شمارهٔ ۳۲۲۹

سابِق‌الحُسنُ ما لَهُ ثانی

غزلیات۷ بازدید

ایا ملتقی العیش کم تبعدی

غزل شمارهٔ ۳۲۲۸

و یا فرقة الحسب کم تعتدی

غزلیات۲ بازدید

یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی

غزل شمارهٔ ۳۲۲۷

فلست املک صبر نوبةالکاس

غزلیات۱ بازدید

قلت له مصیحا یا ملک‌المشرق

غزل شمارهٔ ۳۲۲۶

اقسم بالخالق مثلک لم یخلق

یا ملک‌المحشر، ترحم لا ترتشی

غزل شمارهٔ ۳۲۲۵

کل سقیط ردی ترحمه تنعش

غزلیات۲ بازدید

یا ویح نفسنا بفوات الفضائل

غزل شمارهٔ ۳۲۲۴

یا ویل روحنا بفسادالوسائل

غزلیات۲ بازدید

همهٔ شعرها