ناهید
عطار نیشابوری

گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی

شمارهٔ ۵۶

عطار، مختارنامه، باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

اندازهٔ متن۲

گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی

گه تشریفم برای یک آه دهی

زان میخواهم بیخودی خویش که تو

بیخود کنی آنگاه بخود راه دهی

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

نه در بتری نه در بهی میمیرم

شمارهٔ ۱۱۱

نه مبتدی ونه منتهی میمیرم

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

گر من زگنه توبه کنم بسیاری

شمارهٔ ۱۱۰

تا تو ندهی توبه، نیم بر کاری

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

ای هفت زمین و آسمانها ز تو پُر

شمارهٔ ۱۰۹

چون مینشود کام و زبانها ز تو پُر

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

یا رب چو مرا ز نفسِ خود سود نبود

شمارهٔ ۱۰۸

و او نیز ز من به هیچ خشنود نبود

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

میآیم و با دلی سیه میآیم

شمارهٔ ۱۰۷

سرگشته و افتاده ز ره میآیم

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

یا رب به حجاب زین جهانم نبری

شمارهٔ ۱۰۶

جز با ایمان به مرگ جانم نبری

باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
همهٔ شعرها