شمارهٔ ۷۲
عطار، مختارنامه، باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
اندازهٔ متن
در واقعهای سخت عجب افتادم
گه می مردم صریح و گه میزادم
دانی ز چه خاست این همه فریادم
کامد یادم آنچه نیاید یادم
۲ بیت
عطار، مختارنامه، باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
در واقعهای سخت عجب افتادم
گه می مردم صریح و گه میزادم
دانی ز چه خاست این همه فریادم
کامد یادم آنچه نیاید یادم
گاهی بیخود، بی سر و بی پا برویمگه بی همه اندر همه زیبا برویم