ناهید
عطار نیشابوری

مرگ است خلاص عالم فانی را

شمارهٔ ۴۱

عطار، مختارنامه، باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد

اندازهٔ متن۲

مرگ است خلاص عالم فانی را

درهم چه کشی ز مرگ پیشانی را

گر مزبلهٔ تن تو را مرگ رسید

با مرگ چکار جان تو با جانی را

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها