ناهید
عطار نیشابوری

هرگه که تو طالب گهر خواهی بود

شمارهٔ ۲

عطار، مختارنامه، باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

اندازهٔ متن۲

هرگه که تو طالب گهر خواهی بود

باکوه چو سنگ در کمر خواهی بود

هرچند که دیده تیزتر خواهی یافت

در نقطهٔ کُنْه کورتر خواهی بود

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها