تا کی باشی چو آسمان در تک و تاز؟
شمارهٔ ۱۹
عطار، مختارنامه، باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
اندازهٔ متن
تا کی باشی چو آسمان در تک و تاز؟
در زیر قدم شو چو زمین پستِ نیاز
گر صبر کنی، صبر کند کار تو راست
ور نه پس و پیش میدو و کژ میباز
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف