ناهید
عطار نیشابوری

خود را چو زخواب و خور نمیداری باز

شمارهٔ ۲۷

عطار، مختارنامه، باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

اندازهٔ متن۲

خود را چو زخواب و خور نمیداری باز

پس چه تو، چه آن ستور، در پردهٔ راز

آخر ز وجود خویشتن شرمت نیست

معشوق تو بیدارو تو خوش خفته به ناز

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها