ناهید
عطار نیشابوری

روزی که ز خاک من برون آید خار

شمارهٔ ۴۴

عطار، مختارنامه، باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

اندازهٔ متن۲

روزی که ز خاک من برون آید خار

گلبرگ رخم چو خاک ره گردد خوار

بگری بگری بر سر خاک من زار

گو ای همه خاک گشته کو آن همه کار

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

جانا رفتم بر دل پاکم بگری

شمارهٔ ۴۵

بر جای سیاه سهمناکم بگری

باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار

شمارهٔ ۴۳

با ما بنشین یک نفس ای سیم عذار

باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید

شمارهٔ ۴۲

گل نیز، دریده پیرهن، بی تو رسید

باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

چون مردن تو از پی این زادن بود

شمارهٔ ۴۱

برخاستن تو عین افتادن بود

باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

زین پس ناید ز دیدگانم دیدن

شمارهٔ ۴۰

بی روی تو تیره شد جهانم دیدن

باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

بس زود به مرگ کردی آهنگ آخر

شمارهٔ ۳۹

گویی رفتی هزار فرسنگ آخر

باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
همهٔ شعرها