ناهید
عطار نیشابوری

یک همنفسی کو که برو گریم من

شمارهٔ ۱۸

عطار، مختارنامه، باب بیست و ششم: در صفت گریستن

اندازهٔ متن۲

یک همنفسی کو که برو گریم من

گر هم نفسی بود نکو گریم من

در روی همه زمین نمییابم باز

خاکی که برو سیر فرو گریم من

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

چون با غم تو دل مرا تاب نماند

شمارهٔ ۴۷

در دیدهٔ خون فشان من خواب نماند

باب بیست و ششم: در صفت گریستن

گرچه غمم از گریستن بیرونست

شمارهٔ ۴۶

هر روز مرا گریستن افزونست

باب بیست و ششم: در صفت گریستن

آن دل که دمی بی تو سر جانش نبود

شمارهٔ ۴۵

جان در سر تو کرد و پشیمانش نبود

باب بیست و ششم: در صفت گریستن

خونی که من از دیده به در می‌ریزم

شمارهٔ ۴۴

هردم به مصیبتی دگر می‌ریزم

باب بیست و ششم: در صفت گریستن

گر دل نه چنین عاشق شیدا بودی

شمارهٔ ۴۳

از عشق تو یک لحظه شکیبا بودی

باب بیست و ششم: در صفت گریستن

اول دل من، عشق رخت در جان داشت

شمارهٔ ۴۲

چون پیدا شد مینتوان پنهان داشت

باب بیست و ششم: در صفت گریستن
همهٔ شعرها