ناهید
عطار نیشابوری

آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند

شمارهٔ ۳۳

عطار، مختارنامه، باب بیست و ششم: در صفت گریستن

اندازهٔ متن۲

آن ماه، مرا چو خاک در کوی افکند

و اندر طلب خودم به هر سوی افکند

زان است هزار قطره خون بر رویم

کان روز که رفت چشم بر روی افکند

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها