شمارهٔ ۱۷
اندازهٔ متن
جان در غمت از خانه به کوی افتادهست
بر بوی تو در رهی چو موی افتادهست
من در طلب تو و تو از من فارغ
این کار عظیم پشت و روی افتادهست
۲ بیت
جان در غمت از خانه به کوی افتادهست
بر بوی تو در رهی چو موی افتادهست
من در طلب تو و تو از من فارغ
این کار عظیم پشت و روی افتادهست
گر در سخنم باتو سخن را چه کنییا درد نو و عشق کهن را چه کنی