ناهید
عطار نیشابوری

کس از می معرفت ندادست نشان

شمارهٔ ۲

عطار، مختارنامه، باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

اندازهٔ متن۲

کس از می معرفت ندادست نشان

کز عین نشان بروست وز عین عیان

آن می به قرابه سر به مهرست مدام

مردم به قرابه می برآرند زبان

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

گه قصد دل ممتحنم میداری

شمارهٔ ۷۸

گه عزم به خون ریختنم میداری

باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

تا بی رخ یار محرمم بنشسته

شمارهٔ ۷۷

برخاستهای به صد غمم بنشسته

باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

هم عمر به بوی تو به آخر بردیم

شمارهٔ ۷۶

هم لوح دل ازنقش جهان بستردیم

باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

چون وصل تو تخم آشنائی انداخت

شمارهٔ ۷۵

هجر آمد ودام بیوفائی انداخت

باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

یکتا بودم دوتائی افتاد مرا

شمارهٔ ۷۴

در سلطانی گدائی افتاد مرا

باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

مینشناسد کسی زبان من و تو

شمارهٔ ۷۳

بیرون ز جهان است جهان من و تو

باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
همهٔ شعرها