ناهید
عطار نیشابوری

تا چند من سوخته را رنجانی

شمارهٔ ۲۵

عطار، مختارنامه، باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

اندازهٔ متن۲

تا چند من سوخته را رنجانی

تاکی کشیم به تیغ سرگردانی

نه با خودم و نه بیخود از حیرانی

گر هیچ نگویم تو نکو میدانی

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

هم دیده بر آن روی چو مه باید داشت

شمارهٔ ۶۱

هم توبه ازان روی گنه باید داشت

باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

چه عشوه و دم بود که دلدارنداد

شمارهٔ ۶۰

دل برد و به دلبریم اقرار نداد

باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

جان میسوزد هر نفسم تا کی ازین

شمارهٔ ۵۹

دل میندهد هیچ کسم تا کی ازین

باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

چون داد دلم دل گسلم میندهد

شمارهٔ ۵۸

جز درد و دریغ حاصلم میندهد

باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

زان بگرفته است لشکری پیش و پسم

شمارهٔ ۵۷

تا یک نفسی به خویشتن در نرسم

باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

گاهی به خودم بار دهد مستی مست

شمارهٔ ۵۶

گاهی ز خودم دور کند پستی پست

باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
همهٔ شعرها