ناهید
عطار نیشابوری

دوش از سر لطفی بنشاندست مرا

شمارهٔ ۲۵

عطار، مختارنامه، باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

اندازهٔ متن۲

دوش از سر لطفی بنشاندست مرا

چون مست شد از پیش براندست مرا

چون میرفتم به خشم پس بازم خواند

این کار نگر که باز خواندست مرا

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

دی گفت: حجب ز پیش برنگرفتم

شمارهٔ ۳۸

دو کون ز راهِ خویش برنگرفتم

باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

دی گفت: چو تو صد به زیانی سوزم

شمارهٔ ۳۷

تا می چه کنم که ناتوانی سوزم

باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

دوش آمد و گفت: اگر چه کم می‌آیم

شمارهٔ ۳۶

پیش از دو جهان به یک قدم می‌آیم

باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

دوش آمد و گفت: ای وطن بگرفته

شمارهٔ ۳۵

دو کون به هم ز جان و تن بگرفته

باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست

شمارهٔ ۳۴

در عشق دمِ سرد و دلِ گرمت نیست

باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

امشب ز پگاهی به خروش آمده‌ای

شمارهٔ ۳۳

چونست که مست‌تر ز دوش آمده‌ای

باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
همهٔ شعرها