ناهید
عطار نیشابوری

تا دیده بر آن عارضِ گلگون افتاد

شمارهٔ ۱۵

عطار، مختارنامه، باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

اندازهٔ متن۲

تا دیده بر آن عارضِ گلگون افتاد

چشمم ز سرشک چشمهٔ خون افتاد

هر راز که در پردهٔ دل پنهان بود

باخونِ جگر ز دیده بیرون افتاد

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها