ناهید
عطار نیشابوری

زلف تو که بود آرزوئی همه را

شمارهٔ ۴۳

عطار، مختارنامه، باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق

اندازهٔ متن۲

زلف تو که بود آرزوئی همه را

جز دیدن او نبود روئی همه را

موئی ز سرِ یک شکنش برکندم

کآویخته بود دل به موئی همه را

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها