ناهید
عطار نیشابوری

زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است

شمارهٔ ۱۱

عطار، مختارنامه، باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

اندازهٔ متن۲

زلفِ تو به هم در اوفتاده عجب است

گه سرکش و گاه سر نهاده عجب است

جانا! مژهٔ من است در آب مدام

تیرِ مژهٔ تو آب داده عجب است!

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها