ناهید
عطار نیشابوری

گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست

شمارهٔ ۱۴

عطار، مختارنامه، باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق

اندازهٔ متن۲

گر عفو کنی به لطف جرمی که مراست

آسان ز سرِ وجود برخواهم خاست

با قدّ تو راست است هر چیز که هست

با ابرویت هیچ نمیآید راست

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها