ناهید
عطار نیشابوری

خونِ من خاکی که بریزد آخر

شمارهٔ ۱

عطار، مختارنامه، باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

اندازهٔ متن۲

خونِ من خاکی که بریزد آخر

با خاک به خونی که ستیزد آخر

در خون دلم مشو که من خاک توام

از خون کفی خاک چه خیزد آخر

۲ بیت۱ بازدید

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

ماهی که به حسن، عالم آرای افتاد

شمارهٔ ۲۴

جان در طلبش شیفته هر جای افتاد

باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

چون درد و دریغ از دل ریشم بنشد

شمارهٔ ۲۳

جان شد به دریغ ودرد خویشم بنشد

باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

زانگه که دلم بر آن سمن بر بگذشت

شمارهٔ ۲۲

هر دم بر من به درد دیگر بگذشت

باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

گر دل گویم به پای غم پست افتاد

شمارهٔ ۲۱

ور جان گویم به عشق سرمست افتاد

باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

عمری به هوس در تک و تاز آمد دل

شمارهٔ ۲۰

تا محرم راز دلنواز آمد دل

باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

بی عشق نفس زدن حرام است مرا

شمارهٔ ۱۹

کان دم که نه عشقِ اوست دام است مرا

باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
همهٔ شعرها