ناهید
عطار نیشابوری

اندیشهٔ عالمی مرا افتادست

شمارهٔ ۱۶

عطار، مختارنامه، باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

اندازهٔ متن۲

اندیشهٔ عالمی مرا افتادست

هر جاکه فتد غمی مرا افتادست

چون خوش دارم دلت که تا جان دارم

تنها همه ماتمی مرا افتادست

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست

شمارهٔ ۲۴

با خون دلم خون جگر حاجت نیست

باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

ره نیست بدان دانه کِشتند مرا

شمارهٔ ۲۳

وز قصّهٔ آن خط که نوشتند مرا

باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم

شمارهٔ ۲۲

ناکس باشم اگر دلِ کس بودم

باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

دردی که مرا در دل بی درمان است

شمارهٔ ۲۱

یک ذرّه ز دل کم نشود تا جان است

باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست

شمارهٔ ۲۰

وین رهگذرِ تیز چو تیغم ز چه خاست

باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

گر مملکت درد مسلم بکنم

شمارهٔ ۱۹

هر لحظه تماشای دو عالم بکنم

باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
همهٔ شعرها