ناهید
عطار نیشابوری

گل گفت: گلابگر چو تابم ببرد

شمارهٔ ۲۷

عطار، مختارنامه، باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد

اندازهٔ متن۲

گل گفت: گلابگر چو تابم ببرد

در زیرِ جُلَیلِ غنچه خوابم ببرد

من میشکفم گلابگر میآید

تا بر سرِ آتش همه آبم ببرد

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها