بلبل به سحرگه غزلی تر میخواند
شمارهٔ ۳۵
عطار، مختارنامه، باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
اندازهٔ متن
بلبل به سحرگه غزلی تر میخواند
تا ظن نبری کان غزل از بر میخواند
از دفتر گل باز همی کرد ورق
وز هر ورقش قصّهٔ دیگر میخواند
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف