ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کن
شمارهٔ ۳۸
عطار، مختارنامه، باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
اندازهٔ متن
ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کن
ور ماتم خویش میکنی اکنون کن
وی صبح چو عمر گل به یک دم گرو است
آن دم بزن و از گروش بیرون کن
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف