دوش آمد و گفت: چند جانت سوزم
شمارهٔ ۴۲
عطار، مختارنامه، باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
اندازهٔ متن
دوش آمد و گفت: چند جانت سوزم
وقت است که امشبیت جان افروزم
دردا که هنوز در دهن داشت سخن
خود صبح برآمد و فرو شد روزم
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف