خورشید ز سوزِ من سراسیمه بسوخت
شمارهٔ ۳۱
عطار، مختارنامه، باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
اندازهٔ متن
خورشید ز سوزِ من سراسیمه بسوخت
مه را ز طنابِ آه من خیمه بسوخت
چون شمع تنم بماند دانی که چه بود
یک نیمه در اشک رفت و یک نیمه بسوخت
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف