شمعم که خوشی میان سوزم بکُشند
شمارهٔ ۳۵
عطار، مختارنامه، باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
اندازهٔ متن
شمعم که خوشی میان سوزم بکُشند
گر بهتر و گر بتر فروزم بکُشند
گر شمع نیم چرا به هر جمع مرا
شب میسوزند تا به روزم بکُشند
۲ بیت
منبع: کتابخانه تصوف