ناهید
عطار نیشابوری

شمع آمد و گفت: بنده میباید بود

شمارهٔ ۷۲

عطار، مختارنامه، باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

اندازهٔ متن۲

شمع آمد و گفت: بنده میباید بود

در سوز میان خنده میباید بود

سر میببرند هر زمانم در طشت

پس میگویند زنده میباید بود

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

از همین دفتر

شمع آمد وگفت: جان من میببرند

شمارهٔ ۱۰۱

وز من همه دوستان من میببرند

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمع آمد و گفت: سخت کوشم امشب

شمارهٔ ۱۰۰

وز آتش دل هزار جوشم امشب

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمع آمد و گفت: ماندهام بیخور و خَفْت

شمارهٔ ۹۹

وز آتش تیز در بلای تب و تفت

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست

شمارهٔ ۹۸

اشک افشانم بر رخ زردی که مراست

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمع آمد و گفت: جور عالم برسد

شمارهٔ ۹۷

وین سوختن و اشک دمادم برسد

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمع آمد و گفت: گه دلم مُرده شود

شمارهٔ ۹۶

گه در سوزم عمر به سر بُرده شود

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع۱ بازدید
همهٔ شعرها