رباعی شمارهٔ ۳۷
اندازهٔ متن
کو همت عالئی که تا پست شوم
کو نیستی ز خویش تا هست شوم
کی میگذرد به عاقلی عمر عزیز
ای عشق بیار باده تا مست شوم
۲ بیت
کو همت عالئی که تا پست شوم
کو نیستی ز خویش تا هست شوم
کی میگذرد به عاقلی عمر عزیز
ای عشق بیار باده تا مست شوم
نی اهل دلی که بشنوم زو رازینی هم نفسی که باشدم دمسازی