ناهید
جلال الدین محمد مولوی

نتانی آمدن این راه با من

غزل شمارهٔ ۱۹۰۸

مولانا، دیوان شمس، غزلیات

اندازهٔ متن۲

نتانی آمدن این راه با من

کجا دارد هریسه پای روغن

ولی همراهی و با تو بسازم

که چشم من به روی توست روشن

چو از راهت ببردم شرط نبود

میان راه ترک دوست کردن

بغل‌هایت بگیرم همچو پیران

چو طفلانت نهم گاهی به گردن

چو آدم توبه کن از خوشه چینی

چو کشتی بذر آن توست خرمن

دهان بربند گوش فهم بسته‌ست

مگو چیزی که می ناید به گفتن

۶ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها