ناهید
جلال الدین محمد مولوی

نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری

غزل شمارهٔ ۲۸۷۵

مولانا، دیوان شمس، غزلیات

اندازهٔ متن۲

نی تو شکلی دگری سنگ نباشی تو زری

سنگ هم بوی برد نیز که زیباگهری

دل نهادم که به همسایگیت خانه کنم

که بسی نادر و سبز و تر و عالی شجری

سبزه‌ها جمله در این سبزی تو محو شوند

من چه گویم که تری تو نماند به تری

گرچه چون شیر و شکر با همه آمیخته‌ای

هیچ عقلی نپذیرد ز تو که زین نفری

۴ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها