دفتر شعر

رباعیات از ابن یمین فریومدی

۶۲۹ شعر در این دفتر

آن بت که دمی جفا فراموش نکرد

شمارهٔ ۲۱۷

با ما نفسی دست در آغوش نکرد

آنرا که دماغ و عقل باهش باشد

شمارهٔ ۲۱۸

با بزم تو از بهشت خامش باشد

اسباب سعادات مرا مجتمع اند

شمارهٔ ۲۱۹

گفتار مرا اهل خرد مستمع اند

آنها که چو شانه بر سران میتازند

شمارهٔ ۲۲۰

چون شانه بدستبوس تو مینازند

آن سبزه که گرد لعل کانی گردد

شمارهٔ ۲۲۱

پیوسته برای دلستانی گردد

آن دل که بر او مهر تو تابان باشد

شمارهٔ ۲۲۲

میسوزد و شمعوار خندان باشد

اسبی که مرا میر شرفشه بخشید

شمارهٔ ۲۲۳

هرگز نه جوانش دید و پیری بشنید

اجرام فلک دور بکام تو کنند

شمارهٔ ۲۲۴

فهرست سعادات بنام تو کنند

از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد

شمارهٔ ۲۲۵

کانکس که نخورد غم جهان آسان کرد

الچی ز من ار نرد پیاپی ببرد

شمارهٔ ۲۲۶

عیبم مکنید کان نه الچی ببرد

آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند

شمارهٔ ۲۲۷

سهلست دلا گر بتو هم چیز نماند

ایدل چه کنی طرب که فانی باشد

شمارهٔ ۲۲۸

با غم بنشین که جاودانی باشد

آنکس که همای همتش پر دارد

شمارهٔ ۲۲۹

هر روز هوای جای دیگر دارد

ایدل ز کست گرچه نوائی نرسید

شمارهٔ ۲۳۰

لیکن اگر آنکس که ترا کرد پدید

آن بت که بحسن بیمثالش گفتند

شمارهٔ ۲۳۱

وز غایت لطف آب زلالش گفتند

آنها که درین رباط بی بنیادند

شمارهٔ ۲۳۲

در رهگذری بیکدیگر افتادند

از سبزه چو گل خورد گکی چند نمود

شمارهٔ ۲۳۳

بلبل بهزار صوت و الحانش ستود

آورد خط آن نگار تا بنماید

شمارهٔ ۲۳۴

ما را که شب و روز بهم می شاید

ایخواجه علی توئی جهان همه جود

شمارهٔ ۲۳۵

نامد بدلیری تو هرگز بوجود

از دست تو گر زهر خورم نوش شود

شمارهٔ ۲۳۶

افیون ز کفت مایه ده هوش شود

ایدل اگرت کار موافق نبود

شمارهٔ ۲۳۷

میدان که جهان بکام عاشق نبود

ایدل فلکت گرچه زبون میدارد

شمارهٔ ۲۳۸

وز غصه او چشم تو خون میبارد

بر آتش غم بکام دل روزی چند

شمارهٔ ۲۳۹

خواهیم زد آب با دل افروزی چند

باد از رخ گل چو برقع ناز گشاد

شمارهٔ ۲۴۰

بلبل به غزل خواندنش آواز گشاد