دفتر شعر

رباعیات از ابن یمین فریومدی

۶۲۹ شعر در این دفتر

بر عارض آن بت که توان تن ازوست

شمارهٔ ۹۷

خالیست که بدحالی مرد و زن ازوست

بر اوج فلک دوش چو خورشید بگشت

شمارهٔ ۹۸

بر من ز فراق یار دانی چه گذشت

بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست

شمارهٔ ۹۹

بیمنت سرمه چشم مستت سهیست

بیوصل تو کار دل قوی با خلل است

شمارهٔ ۱۰۰

هجران تو رهزن بقا چون اجل است

بی خنده آن پسته شکر شکنت

شمارهٔ ۱۰۱

کس را چه خبر که هست یا نی دهنت

با روی چو روزت بقمر حاجت نیست

شمارهٔ ۱۰۲

با پسته شورت بشکر حاجت نیست

بر من صنما جور تو امروزی نیست

شمارهٔ ۱۰۳

یکذره ترا رحمت و دلسوزی نیست

گر حرص زیر دست و طمع زیر پای تست

شمارهٔ ۱۰۴

سلطان وقت خویشی و سلطان گدای تست

دردا که گل و موسم گلزار گذشت

شمارهٔ ۱۰۵

بلبل ز گلستان بسوی خار گذشت

بیچاره دلم چو محرم راز نیافت

شمارهٔ ۱۰۶

واندر قفس جهان هم آواز نیافت

بگذشت حیات آنکه دلشاد بزیست

شمارهٔ ۱۰۷

و آن نیز بخاک رفت کز باد بزیست

باشه که بخوبی رخش افزون ز مهست

شمارهٔ ۱۰۸

گر نرد ندیمانه نبازیم بهست

بر چشم و دلم زغم نمی نیست که نیست

شمارهٔ ۱۰۹

بر جان ز حوادث المی نیست که نیست

تا از چمن آن سرو خرامان بگذشت

شمارهٔ ۱۱۰

درد دل آزرده ز درمان بگذشت

تا سقف سپهر نیل پیکر بر پاست

شمارهٔ ۱۱۱

از جمله شهان اگر همیپرسی راست

تا یار بحج رفت ز ما ببریدست

شمارهٔ ۱۱۲

جرمی چو نکردیم چرا ببریدست

تا بر مه تابانش ز عنبر قوس است

شمارهٔ ۱۱۳

ما را چو سپاهیان نظر برقوس است

تن در غمش از هلال باریکترست

شمارهٔ ۱۱۴

و آنماه شب چارده ز من بیخبرست

تا دیده من دید زهر خوبترت

شمارهٔ ۱۱۵

بیخوابم از اندیشه روی چو خورت

تا آبله رخ بر رخ دلدار ز دست

شمارهٔ ۱۱۶

بر حسن هزار مهر پرگار ز دست

تا چند کشم صد ضرر از چشم خوشت

شمارهٔ ۱۱۷

هرگز نشوم بر حذر از چشم خوشت

تا رست بگرد شکرت شاخ نبات

شمارهٔ ۱۱۸

عشاق تو کردند صفتهاش اثبات

تا روی ترا بدیدم ایعشوه پرست

شمارهٔ ۱۱۹

در دیده من نقش خیال تو نشست

تا بسته نگردد بکل ابواب حیات

شمارهٔ ۱۲۰

وز تن نشود منقطع اسباب حیات