دفتر شعر

شوقیات از خواجوی کرمانی

۲۹۹ شعر در این دفتر

کتاب الشوقیات

رنج ما بردیم و گنج ارباب دولت برده‌اند

شمارهٔ ۷۳

خار ما خوردیم و ایشان گل به دست آورده‌اند

بیا که بی سر زلفت مرا بسر نشود

شمارهٔ ۷۴

خیالت از سر پر شور من بدر نشود

حدیث شمع از پروانه پرسید

شمارهٔ ۷۵

نشان گنج از ویرانه پرسید

با درد دُرد نوشان درمان چه کار دارد

شمارهٔ ۷۶

با ناله ی خموشان الحان چه کار دارد

در راه قربت ما ره بان چه کار دارد

شمارهٔ ۷۷

در خلوت مسیحا رُهبان چه کار دارد

گهی که شرح فراقت کنم بدیده سواد

شمارهٔ ۷۸

شود سیاهی چشمم روان بجای مداد

طوطی از پسته تنگ تو شکر گرد آورد

شمارهٔ ۷۹

چشمم از درج عقیق تو گهر گرد آورد

دل من جان ز غم عشق تو آسان نبرد

شمارهٔ ۸۰

وین عجبتر که اگر جان ببرد جان نبرد

گردون کنایتی ز سر بام ما بود

شمارهٔ ۸۱

کوثر حکایتی ز لب جام ما بود

مراد بین که بپیش مرید باز آید

شمارهٔ ۸۲

بشد چو جوهر فرد و فرید باز آمد

به خشم رفته‌ی ما گر به صلح بازآید

شمارهٔ ۸۳

سعادت ابدی از درم فراز آید

بنگر ای شمع که پروانه دگر باز آمد

شمارهٔ ۸۴

از پی دل بشد و سوخته پر باز آمد

شوقیات۱ بازدید

یار ثابت قدم اینک ز سفر باز آمد

شمارهٔ ۸۵

وگر از پای در افتاد بسر باز آمد

گلی برنگ تو از غنچه بر نمی آید

شمارهٔ ۸۶

بتی بنفش تو از چین بدر نمی آید

کیست که با من حدیث یار بگوید

شمارهٔ ۸۷

بهر دلم حال آن نگار بگوید

درد غم عشق را طبیب نباشد

شمارهٔ ۸۸

مکتب عشّاق را ادیب نباشد

کس نیست که دست من غمخوار بگیرد

شمارهٔ ۸۹

یا دادم از آن دلبر عیار بگیرد

بی گلبن وصلت بگلستان نتوان بود

شمارهٔ ۹۰

بی شمع جمالت بشبستان نتوان بود

همچو شمعم بشبستان حرم یاد کنید

شمارهٔ ۹۱

یا چو مرغم بگلستان ارم یاد کنید

ای ساربان بقتل ضعیفان کمر مبند

شمارهٔ ۹۲

برگیر بارم از دل و بار سفر مبند

گمان مبر که دلم میل دوستان نکند

شمارهٔ ۹۳

چرا که مرغ چمن ترک بوستان نکند

کس حال من سوخته جز شمع نداند

شمارهٔ ۹۴

کو بر سر من شب همه شب اشک فشاند

کی طرف گلستان چو سر کوی تو باشد

شمارهٔ ۹۵

یا سرو روان چون قد دلجوی تو باشد

شوقیات۱ بازدید

ناله ئی کان ز دل چنگ برون می آید

شمارهٔ ۹۶

گر بدانی ز دل سنگ برون می آید