دفتر شعر
۳۴۰ شعر در این دفتر
از عشق تو در سر هوسی داشته اماز شعله آتش قفسی داشته ام
از نور رخ تو چون بیارایم چشماز صیقل دیدار تو بزدایم چشم
افتاده به روزگار کارم چکنموز زندگی خویش بعام چکنم
امشب به غم تو با قضا کوشیدمچون در ته خم می کهن جوشیدم
اشراق یکی راه فلک ساز کنمتا اوج هوای قدس پرواز کنم
ای آنکه بجز رهت رهی نسپارمبر دفتر فضل خود نویس ادرارم
ای وقف غمت سراچه تنگ دلموین داغ ز سودای تو در چنگ دلم
ای بیهشی عشق تو فرهنگ دلموی تیره ز تو خوابه تنگ دلم
این چرخ کدوئیست کهن باده منممی در ته این سبو که افتاده منم
ای جان من از عشق تو پیمانه غمدل جغد بلا و سینه و یرانه غم
ای عشق تو کرده غارت ایمانمآمیخته درد محنتت با جانم
ای در ته دریای گناهان شده گمتیره شده بر طالع شومت انجم
با آتش دل به عشق همخوابه شدموندر ره غم روان چو خونابه شدم
با خون جگر ز شوق جانان گریمبا سیل بلا ز بیم هجران گریم
با خوی تو لاف آشنائی چه زنمبا صاعقه قرعه گیائی چه زنم
بر تیر تو دیده گفتم آماج کنمروز رخ تو مه شب داج کنم
بالعل تو تنگ های شکر چکنمبازلف تو توده های عنبر چکنم
تا با سر زلفت آشنائی دارممشکین نفسی به عطر سائی دارم
تاعشق تو در گشود بر روی دلمهر لحظه غمی روی کند سوی دلم
تا با غم دوست عهد صحبت بستمعهد خود از این سوی برون نشکستم
تا عهد وصال گنج عشقت بستماز شهر وجود رخت جان بر بستم
تانیت صحبت وصالت بستمقفل در کاخ نقد جان بشکستم
تسخیر ممالک معانی کردمپیری ز خرد وام جوانی کردم
خون شد جگرم که غرق خون باد دلموز پردهئ عاقبت برون باد دلم