دفتر شعر
۳۶۶ شعر در این دفتر
بوره یکدم بنالیم و بسوجیماز آنرویی که هر دو تیره روجیم
عزیزا ما گرفتار دو دردیمیکی عشق و دگر در دهر فردیم
بیا تا دست ازین عالم بداریمبیا تا پای دل از گل برآریم
بوره کز دیده جیحونی بسازیمبوره لیلی و مجنونی بسازیم
بوره سوتهدلان با ما بنالیمز دست یار بیپروا بنالیم
ته سر ورزان مو سودای ته ورزانگریبان بلرزان وا ته لرزان
برندم همچو یوسف گر به زندانو یا نالم ز غم چون مستمندان
دلم از دست ته نالانه نالاناندرون دلم خون گشته پالان
گلی کِشتم به این الوند دامانآوش از دیده دادم صبح و شامان
خوشا آنان نه سر دارند نه ساماننشینن هر دو پا پیچن به دامان
بوره ای دل بوره باری بشیمانمکه کاری کز آن گردی پشیمان
بوره منت بریم ما از کریمانبکشیم دست از خوان لئیمان
ز دست مو کشیدی باز دامانز کردارت نبی یک جو پشیمان
اگر مستانِ مستیم از ته ایمانوگر بیپا و دستیم از ته ایمان
ز یاد خود بیا پروا کنیمانازو کو التجا وا که بریمان
پشیمانم پشیمانم پشیمانکاروانی بوینم تا بشیمان
مو آن اسپید بازم سینه سوهانچراگاه مو بی، سر بشن کوهان
دلُم تنگه ندانُم صبر کِردَنز دلتنگی بُوَم راضی به مُردَن
الهی سوز عشقت بیشتر کندل ریشم ز دردت ریشتر کن
آنکه بی خان و بی مانه منم منآنکه برگشته سامانه منم من
اگر دستم رسد بر چرخ گردوناز او پرسم که این چون است و آن چون
دلا چونی دلا چونی دلا چونهمه خونی همه خونی همه خون
به عالم کس مبادا چون من آئینمو آئین کس مبو در دین و آئین
بیا جانا دل پردرد مو بینسرشک سرخ و روی زرد مو بین