دفتر شعر
۳۶۶ شعر در این دفتر
بی ته یک شو دلم بیغم نمیبوکه آن دلبر دمی همدم نمیبو
وای از روزی که قاضیمان خدا بوسر پل صراطم ماجرا بو
دلی دیرم که بهبودش نمیبوسخنها میکرم سودش نمیبو
سری دارم که سامانش نمیبوغمی دارم که پایانش نمیبو
دلی دیرم دمی بیغم نمیبوغمی دیرم که هرگز کم نمیبو
بوره جانا که جانانم تویی توبوره یارا که سلطانم تویی تو
به والله که جانانم تویی توبه سلطان عرب جانم تویی تو
شبی دیرم ز هجرت تار تاروگرفته ظلمتش لیل و نهارو
نصیب کس مبو درد دل موکه بسیاره غم بیحاصل مو
نیا مطلق به کارم این دل موبجز خونابهاش نه حاصل مو
بهارم بی خزان ای گلبن موچه غم کنده ببو بیخ و بن مو
امان از اختر شوریدهٔ موفغان از بخت برگردیدهٔ مو
نوای ناله غم اندوته دونوعیار قلب خالص بوته دونو
مکن کاری که پا بر سنگت آیوجهان با این فراخی تنگت آیو
بی ته اشکم ز مژگان تر آیوبی ته نخل امیدم نی بر آیو
شبی کان نازنینم در بر آیوگذشته عمرم از نو بر سر آیو
به دل چون یادم از بوم و بر آیوسرشکم بیخود از چشم تر آیو
خوش آن ساعت که یار از در درآیوشو هجران و روز غم سر آیو
غم عشق تو کی بر هر سر آیو؟همایی کی به هر بوم و بر آیو؟
بی ته هر شو سرم بر بالش آیوچو نی از استخوانم نالش آیو
نسیمی کز بن آن کاکل آیومرا خوشتر ز بوی سنبل آیو
سحرگان که بلبل بر گل آیوبدامان اشک چشمم گل گل آیو
صدای چاوشان مردن آیوبه گوش آوازهٔ جان کندن آیو
بی ته گلشن به چشمُم گلخن آیووا ته گلخن به چشمِم گلشن آیو