دفتر شعر
۲۱۱ شعر در این دفتر
نٰاکِرْدی مِنٰا یاری، چیرهٰا گِنی وَسْ؟بِساتی مِرِهْ عاشقِ بیقرارْ، مَسّ
بَدیمه یکی تازه جِووُنْ بِروُبِسْکَمونْ برفِهْ، جادوُ دِچِشْ، آهویِ مَسْ
دُوسْرِهْ شیرِ نازْ دیمه چِشمِ کنار مَسْاَدی شیرِ نردیمه تختِ سَرْ هُووَسْ
بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْچِنوُنْ بنالمْ که نالهْ بِلْبِلْ مُسّْ
شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،شه هر دِوَرِهْ زلفرِهْ پِهایی مه دُوسْ
قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْرِهْ پُوسْمِجْمِهْ دَرْ به دَرْ گمّه حق اللّهِ دوسْ
گاهی مَسّهْ، گَهْ بیهوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْهَردمْ توبهیِ حقّْ به دلْ مه کِنی جُوشْ
اَمْرُو دلبری آواز بییامُو مه گُوشْبیبنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بیهوشْ
کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!دَراییِنْ زنگی و دییِنْ آتشْرِهْ خِشْ!
حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْویهارِهْ تنه دیم وُ پَئیزهْ ته کَشْ
اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْاَدی دَکِتِهْ مه دِلْرِهْ زار وُ نالِشْ
ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!درامّه به شیر و هیر و گیرِ ما تِرِهْ کَشْ
اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَریوَشْ،وازَنْ دَسْ هانیتْ زوئه منه دِلا تَشْ
آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بیهوشْایلاچَشْ به گردْ اِشمِّهْ ته بُناگُوشْ
بَدیمه تنه چیرهْ وُ بُورْدِه مه هُوشْدِ مِشْکینْ کَمِنْرِهْ دَشْنّی بُناگُوشْ
نازنینْ به ته باغْ دَرِهْ مَنِهْ دِلْ داغْبِشْکفته گِلْ غُنچه نَچیمِهْ ته باغْ
کَیْ دارمه تِماکه زاغْ بییِهْ به ته باغْ؟مه سُوته دِلِ سَرْرِهْ دچینه سی داغْ؟
امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْاَلِفْ قَدْ به ته وٰا مِجِمْ مونِنْدِ کٰافْ
امیر گِنِهْ: که، دارمه هوایِ ته زِلْفْمِنْ مَجنونْ صفتْ مِجِمْ برایِ ته زِلْفْ
امیر گِنِهْ: مِشکینْ کَمِنْهای ته زِلْفْهزار گَنجِ قارونْ به فدایِ ته زِلْفْ!
هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْاژدر صفتْ، آتش به دَمْ دارنه ته زِلْفْ
کیجا تُو خجیری و خجیره ته وَنگْتو کوکِ مِجِشّْ کِنّی هِلٰالِهیِ رَنگْ
امروزْ سرِ راه نیشتْ بیمه با دِلِ تنگْبدیمه یکی مَسّه چِشْ، دیمْ گِلی رنگْ
چَنگی که نه شه چنگ ره نَواوَرِهْ چنگْاز شِرم زِهره، سَرْ بزنه هزار چنگْ