دفتر شعر
۲۱۱ شعر در این دفتر
وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهارهای ورفِ سَرِ جا، همه جا دیاره
شیرین غمزه دوست سر کو خجیرهبا وی همزبونی، روبرو خجیره
بنیادِ سخنْ، نوم خدا خجیرهنگارندهیِ ارض و سما خجیره
امیر گنه که پایِ چنار خجیرهآوازِ قرآنْ، نومِ جبّارْ خجیره
سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیرهته غنچهْ دهونِ گفتوگو خجیره
پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحونرههَشتْ خالهْ نرگسْره داشْتمهْ اَرمُونْ ره
خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جورهرنگْ کنّهْ، گِل و سَنگِ سواده کوره
تشْ دکَتْ منهْ دلْ صفتِ تَنُورهسُوزمهْ کُشتهْ آسا که خَط دارْنه، بُوره
قرصِ مَه و کانِ صَدفْ یا بلوره؟پَؤی وَچهْ، آهویِ مَسْتْ یا که حوره؟
بدیمه اَمرُو مَسّهْ چشْ، چیره حورهندیمه هلاشهْ زندگی قصوره
امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصورهخودْ حوره، ونه منزلْ وجا به نُوره
بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْیَغْما کنّهْ ته مَسّهْ چشمُونْ ترکونه
سَرخِه گلْ، غنچهی تازه، خالهبه دورِ قَمرْ، خَطْ عنبرینِ ماله
مه دوستْ به خجیری، بَدرهْ یا هلٰاله؟یا رُوشنهْ خورْتیجهْ که بی زوالهْ؟
امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟یا سَرچشمهی اُونهْ که بیزوالهْ؟
چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْتنه دْ بلا با مَرْدمونْ دَپیتهْ
جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیتهیا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته
اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییهته دْشمنُونْ ره کارْ به نفاقْ بوییه
نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییهاز بَهرِ نیازْ نخچیرْ خنهْ شییهْ
امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییهعاشق ٰرهْ به عالمْ مجشْ راحتْ نییه
الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییههارشیینِ تنه چیرهْ مرهْ حَتْ (حد) نییه
هزار و یکی نومِ که خداره بییه،نُومِ بهترینْ شاهِ مَردونْ علیّه
ته گرگرِ سینه که چه خارچیهته شاهینهْ چشْ مه کُشتنْ غَنیّهْ
سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟گردِ گلهْ باغْ، مشکْ و عَنبرْ چه چیه؟