دفتر شعر
۲۱۱ شعر در این دفتر
یار دارمه یکی میون ونه قمچیههر کی اُونطور یارْ دارنهْ، ونهْ غَمْ چیه؟
دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیهمستهْ چشْ مه جه قَهرهْ، نَدوُمّه چیه؟!
ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچههزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه
سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارتهماهْ اونْ خشهْ که بلبلْ خونّه گلزارْته
صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْشامْ اُونْ خشه، پا گذرْ دارهْ به کوته
تا ملیجهْ پرْها کردْ مشکینْ خطهاتهْبسی ترک و تازیکْ بَمرْدْبونْ براته
اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداتهته بالْ مه سَرینْ بی، شُو و روز نواته
امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونهزَخْمی ره دْخشْ وسّهْ تنه لبونه
زنجیرْ به زنجیرْ، چَمْ به چَمْ دارْنه مُوتههَرْ خَمْ صدْ هزارْ چَمْ بَنما به روُته
خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْتهنَترسیهْ اَزْ زخمِ سیُوئه مارْته
امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْتهدلْ بَخرْدهْ مه، تیرِ پیکٰانْ گذارته
چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْنثارْ کردمهْ زلفْ رهْ پچاپچاته
سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، تهقٰافِ وَ الْقُرآنْ بیشکْ اونْ خطْ ابروتهْ
اینه که مُونسْ و غَمگُسارهْ یارْمهاینهْ چشّمهی اُو به تَنْ سازگارْمه
بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یارهلَیْلی چَنْ قَدمْ گَشتْ بَورْد نُو ویهاره
امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیرهبه یک دلْ اَندی دَرْدْ دَوُونه، نمیره
امیر گنه: عاشقمه خجیره چیرهاُونْ ماهْ، به زبُونْ هرگزْمه نُوم نئیره
مشکینْ کلاله که گِل سَرْوی دارهچکّه چکّه وی کٰانِ مرْوٰاری داره
دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزارهتن دارمه یکی، دایِم اَندُوهْ بواره
سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْهر روزْ نو به نو، امیر ته ور بَمیره
اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حورهجوُونی اسّٰا وُ بنمٰا غروره
ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْمشکِ تَر وُ کٰافُورْ ره برابر گیره
یا ربْ صد هزارْ عَید وُ اقبال و شاهی،بَخْت و دولَت وُ نُصرت و پادشاهی
فرشتهخویی، جانی، حوری سرشتی،بهشتی مه جان و تو منه کنشتی