دفتر شعر
۲۱۱ شعر در این دفتر
دوست نامسلمون دارنه کافر دینبیجرم و گناه رسّنه چین و ماچین
بیچون گتْمهْ، بیچونْ گتمهْ، بیچون!امروز به منه خنه بییهْ منه جُون
تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!بیچارهْ بیچارهْ دِمّهْ دِلْرِهْ با تو
خُور طَبْعِشوُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!کٰانِ حیا بِهْ چِشْم بفا گیتی سو
امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟مه رُوشنه گیتی شُوی تارِهْ بی تو
خشْ بساته ته چیره ره داورهوکم نکرده ته خوبی ره یک سر مو
امیر گنه: کان نمک، آدمی خواته سیب ذقنْ ونهْ مدامْ کنمْ بُو
تا منه تن به جیر لحد نپاهو،تا گوشت بریزه، هسّکا جه جدا بو،
یا رب که تنه دولت بمونّه،ای بونور محمّد، دایم تنه سر سو بو
الهی تره شاه مردون به یار بومصاحب و همدم ته هشت و چهار بو
اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!اَندی که خُور دَرْ بهْ، ته قلمْ بکار بو!
تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،الهی تره هشت و چهار، به یار بو!
سی وار مره جنگ کردی، منه خونکار تومن ته ور بلا کَتْمهْ، گتی: هزار تو
ویهار و ویهار و همه جا ویهارهآقای جمعه یتّا، مزیّر چهاره
ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،هزار گودرزْآسا، به ته درْبندوئِهْ،
امیر گنه: مه دلبر به سون حورهتن سوسنه، قد سوره، کلاله بوره
بالا سوره، دیم شمسه، سوال سهیلهچش مسته، ابرو قوسه، کلاله لیله
اونمار (اونبار) که خدا ته چش و چیر بساتهشمس و قمر و زهره، تره نواته
کی دیه ورف سر گُلگون آتش بوئه؟وَشِهْ آتش و ورف بوئه، او نووئه؟!
اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئهدِ وارنگْ تنه کال و دْ چش سییوئه
نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئهطوطی سخنْ، هر نکته، حیاتِ اُوئه
لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْکیجا سَرْگردُونْ بَکردی تهْ اِمارهْ
امیر گنه: عاشقمه یکی کیجارهکمون برفه و مسّه چشِ دْ تاره
اونوختْ که خدا بنا کرده دنیارهاوّلْ وی بساته آدمُ و حوّا ره